In deze cursus duiken we in de belangrijkste slaapvoorwaarden van kinderen en hoe je die als ouder zo goed mogelijk kan invullen. Ik vertel je vanuit mijn praktijkervaring wat de belangrijkste stoorzenders zijn van slaap, wat je kan doen en hoe je het kan aanpakken.
Je krijgt inzicht in zaken als:

• Wat zijn slaapassociaties en hoe kunnen ze het slapen impacteren?
• Hoe kan je je kindje helpen slapen zonder borst/flesje/wiegen/wandelen?
• Hoe kan je je kindje leren slapen in een bedje?
• Wat als je kindje altijd vecht tegen de slaap?
• Hoe kan je liefdevolle grenzen stellen en omgaan met huilbuien?
• Hoe kan je je kindje helpen ontprikkelen? Welke prikkels zijn net wél zinvol?
• Hoe zorg je voor een gezond slaapritme?
• Hoe kan je je kindje helpen met angsten? (scheidingsangst, night terrors, ...)
• Wat kan je doen bij erge onrust (overstrekken, wemelen, hoofdbonken, bodyrocken,...)?
• Wat als je kindje altijd te vroeg wakker is?

Om te beginnen is deze cursus niet ontstaan vanuit de traditionele slaapcoaching, maar vanuit mijn ervaring als kinderosteopaat en lichaamswerker.
Toen ik 25 jaar geleden zelf tegen zware slaapstruggles aanliep met mijn eigen kindjes, besloot ik me als osteopaat te specialiseren in het ondersteunen van jonge kindjes.

Na mijn studies tot kinesitherapeut en mijn 5 jarige opleiding tot osteopaat, volgde ik de  2-jarige opleiding 'Osteopathie bij Kinderen' in Nederland en volgde daarna nog diverse cursussen (rond slaap, vertering, allergieën, ontwikkeling, emotieregulatie)  en opleidingen in emotioneel lichaamswerk/traumawerk (bodymindwork, Psych K, EFT, kinesiologie, babytherapie...). Met name mensen als Matthew Appleton, Karlton Terry, Patty Wipfler, Marion Rose, Aletha Solter,... hebben voor mij veel puzzelstukjes bij elkaar gebracht, zoals rond geboortetrauma en perinataal trauma.
Maar het meest leerde ik van de duizenden kindjes die me dagelijks zoveel vertellen via hun lichaamstaal, van de ouders in mijn praktijk en van de interactie tussen beiden. 

Dit is dus geen 'typische slaapcursus', maar een cursus die ik ontwikkelde omdat ik voelde dat er nog veel zaken te weinig geweten zijn rond kindjes én rond slaap.
Ik claim ook absoluut niet DE waarheid in pacht te hebben. Wel wil ik heel graag de inzichten delen waarvan ik merk dat héél veel mensen in de praktijk hier ontzettend blij mee zijn en echt het verschil kunnen maken. Het had mijn zoektocht als mama in elk geval een heel stuk kleiner gemaakt en ons gezin mogelijk een hoop ellende bespaard, moest ik het allemaal wat vroeger hebben geweten.

Er is helemaal niets mis met je kindje in slaap te wiegen, te 'borsten' of welke andere manier dan ook. Als dit voor jullie werkt, is dat helemaal prima en hoef je hier niets aan te veranderen. Maar als je voelt dat het slapen steeds moeilijker wordt, je uitgeput bent en denkt dat er geen andere opties zijn dan drastische middelen zoals je kindje alleen laten huilen of stoppen met borstvoeding, dan wil ik je graag manieren aanreiken om je hierbij te helpen.

Met zelfstandig slapen bedoel ik dat je kind onafhankelijk van ouderlijke ACTIES (wiegen, wandelen, voeden, wiebelen,...) in slaap kan vallen. Dat betekent NIET dat je kind dit ALLEEN moet doen.
Vergelijk het even met leren fietsen: Zolang je kindje nog niet zelf kan fietsen, bied je actieve hulp: je loopt ernaast en houdt het vast zodat het niet valt. Je oefent SAMEN, net zolang tot het lukt. Het is niet omdat je kind zelfstandig kan fietsen, dat je niet meer samen kan gaan fietsen.

Je kan deze cursus dus ook gerust volgen als je nog graag samen wil blijven slapen met je kindje.

Ik ben absoluut geen voorstander van je kindje alleen te laten huilen. Daartegenover kan het omgekeerde (elk huiltje proberen te onderdrukken), weer andere valkuilen geven.
In de cursus leg ik uitgebreid uit hoe belangrijk liefdevolle grenzen zijn en hoe je in verbinding kan blijven als je kindje hult of uiting geeft van iets dat moeilijk is.

Mijn basiskennis als osteopaat steunt uiteraard op wetenschappelijke inzichten uit onder andere anatomie, fysiologie en neurologie.

Daarnaast deel ik ook praktijkinzichten die ik de voorbije 25 jaar ontwikkelde in mijn werk met duizenden baby's en jonge kinderen, aangevuld met opleidingen in onder andere emotioneel lichaamswerk en regulatie.

Niet al die inzichten zijn vandaag al uitgebreid wetenschappelijk onderzocht.

Ik geloof dat wetenschap ontzettend belangrijk is, maar ook dat praktijkervaring soms vooruitloopt op wat onderzoek op dat moment al kan aantonen.

Ben je op zoek naar uitsluitend volledig wetenschappelijk onderbouwde protocollen, dan is deze cursus waarschijnlijk minder geschikt.

Sta je open voor een combinatie van wetenschap, praktijkervaring en klinische observatie, dan zal je je hier waarschijnlijk helemaal thuis voelen.

Absoluut! Want ook als je borstvoeding geeft, MAG je een grens trekken (zowel als het voor jou teveel voelt, als wanneer je voelt dat je kindjes slaap eronder begint te lijden). Uiteraard dien je dat op een manier te doen die wel respectvol is naar je kindje toe én de borstvoeding niet in het gedrang brengt. Ik geef je daar mijn kijk op in de cursus.

Dat jonge kindjes nog veel nabijheid nodig hebben, is absoluut normaal. In normale omstandigheden zal je kindje gaandeweg vanzelf groeien naar meer zelfstandigheid, net doordat het voldoende heeft kunnen ervaren dat in slaap vallen veilig is, dat mama en papa er nog altijd zijn als hij wakker wordt en dat hij daar gerust in kan zijn. Sommige kindjes zijn daar snel aan toe, anderen hebben meer tijd nodig. Het is helemaal oké om daarin het tempo van je kindje volgen en je hoeft daar niet actief mee aan de slag te gaan als je kindje nog veel hulp nodig heeft.

Maar soms zijn er omstandigheden waarin het wél fijn kan zijn om je kindje stap voor stap met minder hulp te leren slapen. Als je het gevoel hebt dat je bij elk dutje of heel de nacht te moeten werken om je kindje in slaap te houden, als je merkt dat er onrust is, of als je kindje in de opvang verwacht wordt in een bedje te slapen, dan help ik je daar graag bij.

Het is zeker niet de enige factor, dus garantie heb je niet. Wel merk ik in de praktijk dat bij kindjes  die na 4 maanden nog heel ouderafhankelijk inslapen (in slaap voeden, wiegen, wandelen, strelen,…), het aanleren van nieuwe associaties een groot verschil kan maken

Naast de manier van inslapen, ga ik daarom in deze cursus ook in op tal van andere zaken, zoals emotionele factoren (de nood aan veiligheid en verbinding, resonantiehuilen, trauma- of herinneringshuilen,...), voedingsbehoefte, sensorische integratie, reflexintegratie, onder- of overprikkeling, de impact van het slaapritme en van de slaapomgeving,...

Absoluut. Samen slapen heeft bijzonder veel voordelen en kan het voor iedereen fijner maken. Jij kiest zelf waar je kindje slaapt en hoe snel je wil gaan, rekening houdend met jouw kindje, z'n maturiteit, z'n temperament, z'n voorgeschiedenis, jullie gezinssituatie en je draagkracht als ouder.

Voel je na bekijken van de eerste 3 modules niet dat het resoneert, contacteer ons binnen de 14 dagen, dan zoeken we samen naar een oplossing!